ฟังเพลงเพลง ความคิด

โค้ดHi5โค้ดเพลงHi5ความผิดติดตัว : Kwarm Pid Tid ...คุยสด

width:150px;}.comment-picture a img {width:150px; height:150px;}
Free CursorsMyspace LayoutsMyspace Comments

[Caption.iT - Picture Captions]

……อย่าตัดสินหนังสือว่าดี แค่ปกสวยๆ อย่าบอกว่า….น่ารักเหลือเกิน แค่คุยกันหนเดียว คนที่ไม่ชอบอ่านหนังสือเลยใช่ว่าจะมีหนังสือเล่มแรกที่ชอบไม่ได้  การชอบหนังสือสักเล่มไม่ได้หมายความว่า หนังสือเล่มนั้นเนื้อหาดีทุกหน้า การรู้สึกดีกับใครสักคน.. ไม่จำเป็นว่าเขาต้องไม่มีข้อเสียอะไรเลย . อย่าเสียดายเวลา ถ้าอ่านหนังสือบางเล่มจบแล้วพบว่า..ไม่ใช่แบบที่ชอบ จงรู้สึกดีกับการใช้เวลากับใครสักคนหนึ่งอย่างเต็มที่เพราะอย่างน้อยที่ผ่านมา… ย่อมต้องมีช่วงเวลาที่มีความสุขอย่างแน่นอน แม้วันหนึ่งจะรู้ว่า เขาหรือเธอคนนั้นไม่ใช่เลยสักนิด เพราะอย่างน้อย เราก็ได้รู้จักตัวเองมากขึ้นและพร้อมที่จะตามหาคนของเราต่อไป ……การอ่านหนังสือสักเล่มต้องใช้เวลา เราไม่สามารถรู้จักใครสักคนได้ดีตั้งแต่วันแรก หนังสือมีสิ่งต่างๆหลากหลายให้ศึกษา ทดลองอ่านดู…ก่อนที่จะตัดสินว่าน่าเบื่อ บางครั้ง…สิ่งที่เราไม่เห็นประโยชน์และมองผ่านมันไป….วันหนึ่งมันอาจจะมีค่าสำหรับเรา… แล้วในตอนจบ…ก็จะรู้ว่าหนังสือประเภทไหนเหมาะกับเราที่สุด ….เหมือนกับความรัก… ทุกครั้งที่เรามีความรักกับใครสักคนนั้น แม้ทุกอย่างจะเดินมาถึงจุดจบ… แต่คนทั้งคู่ย่อมได้รับอะไรจากสิ่งต่างๆ ที่ผ่านมาโดยไม่รู้ตัวอย่างน้อยที่สุด…ก็ได้บทเรียนที่มีค่าเพิ่มอีกบทหนึ่ง บทเรียนที่จะนำไปสร้างความรักครั้งใหม่ให้มีรากฐานที่ดีกว่าที่ผ่านมา

การรอคอย...เป็นเรื่องที่ทรมานมาก ...โดยเฉพาะการรอคอยที่จะกลับมาพบกันหรือรอคอยสักคนที่จะใช้ชีวิตอยู่ร่วมกันเพราะในเวลาแห่งการรอคอยนั้น..มันมีมากกว่า 24 ชั่วโมงและเข็มนาฬิกา ก็เดินช้าอีกเป็นเท่าตัว......จากเวลาที่นานอยู่แล้ว...ยิ่งนานกว่าและการดำเนินชีวิตระหว่างการรอนั้นก็มีตัวเเปรมากมายที่จะทำให้คนเปลี่ยนไปอยู่ทุกขณะ......เพราะคนทุกคนมีพื้นฐานของความเหงาและโดดเดี่ยวอยู่ในตัวเอง พอๆกับความอ่อนไหวเป็นโอกาสดีที่จะใช้ระยะห่างเป็นเครื่องวัดความรู้สึกพิสูจน์ความเข้มเเข็งของความรักวัดการกระทำ...ความเสมอต้น เสมอปลายและความอดทน...ด้วยเงื่อนไขแห่งความลำบากของการเวลาแล้วตัดสินใจว่า...การรอคอย จะคุ้มค่าหรือไม่...การอยู่ห่างกัน......จึงจำเป็นต้องพิสูจน์กันด้วยความเข้มแข็งต่างคนต่างต้องทำให้หัวใจเข้มแข็งกับอารมณ์ต่างๆที่คอยรบกวนและคอยชักจูงออกนอกลู่นอกทางเพราะมันไม่ใช่เรื่องง่าย...ที่วันหนึ่งเราพบว่าคนคนหนึ่ง คือคนที่ชีวิตเราตามหามาตลอดและใครสักคนที่เป็นได้อย่างที่เราฝันมันไม่ใช่เรื่องง่ายๆและคนที่จะฝ่าฟันความบีบคั้นแห่งการรอคอยกลับมาหาเราได้...ก็ไม่ใช่เรื่องธรรมดา...เพราะฉะนั้นย่อมหมายถึง ความรู้สึกที่เขามีอยู่ก็คงไม่ธรรมดาและคนๆนั้นก็ย่อมควรแค่ แก่การรอคอย...เวลาที่ชาวประมงเลี้ยงหอยมุกจะต้องใช้เวลาเนิ่นนานและสามารถรอได้อย่างไม่น่าเชื่อเพราะเขารู้ว่า เมื่อไหร่ถึงเวลาที่มุกสามารถนำมาร้อยเป็นสายสร้อยได้ย่อมเกิดค่ามหาศาล...ชีวิตจึงจำเป็นต้องรอคอยใครสักคนให้ได้หากรู้ว่าเป็นใครสักคน...ที่มีค่าพอให้รอคอย...